URKİYE MİNE BALMAN HAYATI

  • (Lefke,1927- ) Kıbrıs Türk Öğretmenler Eğitim Koleji’nden mezun oldu ve öğretmen olarak çalıştı. Yalnız köy kızları ve ülke yaşamını anlatan romantik şiirleri vardır.
  • Şiirleri Türk’e Doğru dergisinde yayımlandı.
  • Köy Düğünü, Yurduma Giden Yollar isimli şiir kitapları vardır.

URKİYE MİNE BALMAN ŞİİRLERİ

KÖY DÜĞÜNÜ

Beş gündür davul zurna kaynattı koca köyü Kız evinde çalgıyla dikiliyor yorganlar Gençler coşarak okur neşeli bir türküyü Böyle geçip gidiyor heyecan dolu anlar.

Davulun nağmesiyle çeyiz taşınır bir bir Ağla gelin, yan gelin! Yüreğin pare pare Oğlan anası evde, döğme, serde pişirir Varın gidin bir haber götürün nazlı yâre...

Kızlar hep çevre olmuş hep aksam güneşinde Gelin döner başında sırmalı al duvağı, Kadınlar testi kırar, kapının eşiğinde Sözler uğur getirsin, kopmasın gönül bağı.

Çalınır sabahlara kadar, kına gecesi Şakır şakır oynayan iki oyuncu kadın. Bir köyü eğlendirir defin, debleğin sesi Gelin niye ağlarsın kırık gibi kanadın!..

Parlıyor alınlarda şimdi gümüş silinler Bir uğultu duyulur şimdi halk arasında. Bu coşan fasılları gönül ta içten dinler Gelin kına yakınır tam gece yarısında

Ötede köy kahvesi, coştu akşamdan beri Bu ne mes’ut gecedir, dem vuruyor ağalar. Yanık yanık gazeller, oynak köy türküleri Güvey mes’ut kalbinde sonsuz bir heyecan var.

Beyaz duvaklı gelin merdivenlerden iner Şakır şakır saçılır ortalığa paralar Ellerinde buhurdan tütsü verir nineler Ağlama nazlı gelin, arkandan ağlayan var!.

Bu düğün heyecanı söylenecek yarın da İşte gelinle güvey artık elele verdi. İki hasretli mes’ut, sıcak yuvalarında Böylece düğün bitti; onlar murada erdi.