OKUL

Dünyanın en zengin aklını gördüm Sermayesin’ sondum dedi ki okul İnsanlara hizmet yaptığın yardım Merhametim, duygum dedi ki okul   Sudan ateş yapan ne güzel sanat Dünyayı ışığa kaplarsın kat kat Fikrile mi ettin bunları icat Rehiberim oldu dedi ki okul   Bu bir keramet mi yoksa hüner mi Göz görmezse gönül buna kanar mı Oküzsüz tarlada saban döner mi Eker biçer motor dedi ki okul   Kanat takar gökyüzünde uçarsın Denizleri müdânasız geçersin Soğuğu, yağmuru nasıl seçersin Rasathane kurmuş dedi ki okul   Çeşitli taşıtlar bir de trenler Hekim olup her yareyi saranlar Bunu sen mi yaptın yoksa erenler Daha neler yapar dedi ki okul   Radiyo hayrete düşürdü beni Her dilden biliyor yok amma canı İlim akıl fikir yaratmış bunu Lâmbası dalgası dedi ki okul   İnsanlar kafası bunları bulan İlimdir dünyada hakikat olan Bütün bu işlerin temelin’ kuran İnan buna Veysel dedi ki okul
Aşık Veysel ŞATIROĞLU ******  

OKULLAR AÇILDI MI...

Okullar açıldı mı, sonbahar yaprakları Dökülür düşüncelerimden taptaze Örter, küçücük öğrencilerin bastığı Topraklardaki altın bölgeleri.   Bir dal büyür ileriye doğru Çocukların boylarında sessiz sağlam Büyütemez bitkileri bu kadar tamam Dünyamıza yayılmış günışığı.   Evden kopmuş bir küçük kız Alfabeye başlıyor, Türkçeye canım Türkçeye Gözleri ışıyor yıldız yıldız Ana diye yazınca defterine!   Vatanımıza giden ilk coğrafya Dağımızdan taşımızdan ırmağımızdan Sonra ılık deniz akıntılarıyla dünya, Çeker gemisini düşlerimizin yeni kıyılara.   Sor, Türkiye’nin ırmaklarını söyleyecek Kızılırmak’tır diyecek en uzunu en vefasızı Avanos önlerinden geçerken gördüm onu, Anladım nedendir değirmenlerdeki o sızı?   Geniş ekenekleri sulayan yurdumuzun Küçük dereler gibi akan okullar, Fışkırmaya başlayacak beslediğiniz tohumlardan Koklanmamış gül, bitmemiş buğday!   Trenle geçerken yaya yürürken orda, bak! Harap köylerimizin kıyıcığında bembeyaz, Bak çocuklar oturmuş yazı yazıyor, Köy okullarında duman tütüyor.   Okullar açıldı mı dolu dizgin umutlar Alır başını tâ Van’a gider, Günışığı çalsın vatanımda her kapıyı Bak o gün neler çıkar, neler çıkar, Halk çocuklarından!
Ceyhun Atuf KANSU ******

KÖY OKULLARI

Leveke köyünde akşam Bakarsın dağlardan ansızın iner Okulun paydos vaktidir Bir uğultudur gider. Kalpleri ile, kafaları ile öğrenciler Okulun aydınlık dershanelerinden boşalır Karanlık toprak evlere döneler.   Yarıda kalır gündüzki neşe O kutsal çalışma biter Şarkılar susar, okul susar Öğretmen Sabri kapının önünde Gezinir, kulaklarındaki uğultuyu dinler. Ah Leveke köyünde akşamdır İşte asıl yalnızlık başlar Boğazım ağrımıştır konuşmaktan Sonu böyle mi olsun, Köy karanlıklara batıp kalsın?   Bir gün gelsin bir gün Geceler böyle başlamasın Bu köyün üstünde Karanlıklar böylesine boğucu Böylesine sessiz olmasın.
Talip APAYDIN ******