“9-10. Sınıf Türk Sosyal Hayatında Aile Ders Kitabı Cevapları Sayfa 62 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

9-10. Sınıf Türk Sosyal Hayatında Aile Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 62

Selçukluların kültür ve gelenek mirasını büyük ölçüde devralan Osmanlı Devleti (1299-1922), bu mirası insan ilişkileri dâhil her bakımdan geliştirip incelik ve zarafetle donatarak örnek bir kültürel yapı ve yaşam tarzı ortaya koymuştur (Görsel 2.17). Osmanlı Devleti'nde İslamiyet'in ilkeleriyle çelişmeyen Türklere özgü örf, âdet ve gelenekler yaşatılmaya devam edilmiştir. Varlığını yaklaşık altı yüzyıl devam ettirmiş bir devlette bireyin, aile yapısının, toplumun ve sosyal işleyişin değişimler yaşaması kaçınılmazdır. Dolayısıyla Kuruluş Dönemi'ndeki Osmanlı toplum yapısıyla hâkimiyet alanının genişlediği, pek çok farklı kültürle etkileşime geçildiği, imparatorluk dönemi ve Batı etkisinin iyice hissedildiği son dönemdeki yapı arasında bazı farklılıklar bulunmaktadır. Elbette ki bu değişim aile yapısı ve fertlerinin birbiriyle ilişkilerinde de yaşanmıştır. Osmanlı Devleti'nin kurulduğu ilk dönemde Türk toplumunun büyük çoğunluğu konargöçer yaşam tarzını devam ettirmiştir. Bu bakımdan çoğu ailenin geçimi hayvancılığa dayanmaktaydı, esnaflık ve büyük çapta üretim faaliyeti yok denecek kadar azdı. Bu durum ailedeki iş bölümü ve rollerin şekillenmesinde de etkili olmuştur. Örneğin Kuruluş Dönemi'nde eski Türklerdeki tek eşli çekirdek aile yapısı hâkimken daha sonra genişletilmiş çekirdek aile ve pederî aile yapısı görülmeye başlanmıştır. Kırsal bölgelerde tarımın temel geçim kaynaklarından biri olması ve henüz tarım makinelerinin icat edilmemiş olması sebebiyle üretimde insan gücüne yoğun ihtiyaç duyulmuştur. Bu durum Osmanlı toplumunda şehirlerde ağırlıklı olarak çekirdek aile, kırsal alanlarda ise daha çok geleneksel geniş aile yapısının görülmesini zorunlu kılmıştır. Ayrıca kırsalda dış tehlikelere karşı korunma düşüncesi de bu aile türünün ortaya çıkmasında etkili olmuştur. Geleneksel geniş ailede konutlar, evlenen çocuklar dâhil tüm aile bireylerinin birlikte yaşamasına uygun yapıdadır. Osmanlıda evlerin en temel özelliği muhakkak bir avlu ve bahçeye sahip olmasıdır. Yüksek ve kalın duvarlarla çevrilen avlu ile bahçe, ailenin gündelik ev işlerini rahat yapmasını ve mahremiyeti mümkün kılmıştır. Genel olarak Osmanlı ailesinde ataerkil bir yapı görülmekle birlikte kadın, çocukların ilk eğitimi başta olmak üzere aileyle ilgili hemen her konuda söz sahibidir. Kırsal kesimde yaşayan ailedeki Türk kadını evde, tarlada, otlakta yapılması gereken çeşitli işlerde sorumlulukları erkekle paylaşmıştır. Şehirde yaşayan, belli bir servete ve yüksek sosyal statüye sahip ailelerdeki kadınlar ise toplumsal alanda daha çok hayır işleriyle ve vakıflar aracılığıyla etkin olmuşlardır. Örneğin sultanların anne ve eşleri ile sadrazam ve vezir hanımları görkemli mimari eserler yapılmasına önayak olmuşlar, şahsi servetlerini hayır işleri için sarf etmişlerdir (Görsel 2.18). inşa ettirdikleri bu eserlerdeki, kullandıkları günlük eşya ve takılardaki süslemeler onları yapan ustaların maharetini olduğu kadar bu hanımların rafine zevklerini de ortaya koymaktadır. Geleneksel olarak Türklerde rastladığımız evlilik törenleri, aile yapısıyla ilgili örf ve âdetler İslamiyet'in kabulüyle varlığını devam ettirmiş ve topluma özgü niteliklerini korumuştur. Osmanlı toplumunda da evlilik İslam hukukuna göre yapılmıştır. Evlenecek kadın ve erkeğin şahitler huzurunda kadı veya imam tarafından nikâhları yapılmış, nikâh kadılar tarafından kaydedilerek hukuki açıdan güvence altına alınmıştır. Osmanlı Devleti'nde nikâhlanacak olan her Müslüman erkek, eşine mihr yani bir miktar para veya
  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

9-10. Sınıf Meb Yayınları Türk Sosyal Hayatında Aile Ders Kitabı Sayfa 62 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.