“Sanat Tarihi Ders Kitabı Cevapları Sayfa 154 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Sanat Tarihi Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 154

Çiçlik, Edvard Munch, 1893, Ulusal Galeri, Oslo Kirmizi ve Beyaz, Edvard Munch, 1988-1900,

Munch Müzesi, Oslo Bavyera'da Sonbahar, Wassily Kandinsky, 1908

Ekspresyonizm (Dışa Vurumculuk)

20. yüzyıl başlarında Almanya’da doğan ve savaş yıllarında gelişip diğer ülkelere de yayılan ekspresyonizm, bunalında olan Avrupa’nın yeni arayışlarından biridir. Özellikle resim ve plastik sanatlarda uygulanmıştır. Ana düşünce olarak, tabiatın insan ruhuna göre anlatımını savunur. Bu yüzden insan ruhu birinci, tabiat ise ikinci plandadır. Onlara göre resim, duyguların dışa vurması için bir vasıta, insanın ruh hâlini anlatan bir sanattır. Van Gogh’un duygusal dışa vurumlarının gözlendirgi bazı resimleri ekspresyonizme örnek olmuştur.

Ekspresyonistlerde önemli olan, çevrelerindeki olayların ve nesnelerin arkasındaki görünmeyen gizemlerdir. Ekspresyonist sanatçı, çağının psikolojik, politik, moral ve dinsel sorunlarını, insanın yaşam dramını, kendini hiçbir teknik ve estetik kurala bağlı saymaksızın dile getirme çabasındadır. Önemli temsilcileri; Oskar Kokoschka (Oskar Kokoska) (1886-1980), Ferdinand Hodler (Ferdinand Hutler) (1853-1918), James Ensor (Jeyms Ensor) (1860-1949), Edvard Munch'tur (Edvard Munk) (1863-1944).

Edvard Munch, bağımsız dışa vurumculardandır. Munch'un resimlerinde ölüm, değişmez bir konudur. Resimlerinde, gizemli güçlerle dolu doğa görünümleri, karanlık etkilerle dolu yoğrulmuş insanlar, korku, nefret, kıskançlık, yalnızlık ve ölüm gibi konuları işlemiştir. Ruhsal durumları saptamaya içten bir eğilim göstermiştir. Dışa vurumcu biçimlemeyi ağaç baskılarıyla da başarmıştır. Önemli eserleri, Çiğlik (Görsel 4.65), Karl Johan'da Akşam, Kırmızı ve Beyaz (Görsel 4.66), Gün Sonu'dur.

Soyut Sanat

Soyut anlatım 20. yüzyıl modernizminin başlıca ifade biçimi olmuştur. İzlenimcilerden başlayarak gelişen soyutlama eğilimi, sanatçıların görünen dünyanın gerçekliğinden aşama aşama kopuşunu beraberinde getirmiştir. Bir resmin soyut olabilmesi için doğa gerçeği ile tüm ilişkilerini kesmiş olması şarttır. Uygulama alanı resim sanatıyla beraber heykeltırışlık, mimarlık, süsleme, dekor ve kostüm gibi sanatları da etkilemiştir. Günlük eşyaların biçim ve renkleri bile soyut sanatın etkisi altında kalmıştır.

Wassily Kandinsky (1866-1944), soyut ifadenin yolunu açan ilk sanatçı olarak değerlendirilir. Sanatı ve doğayı birbirinden ayıran Kandinsky, sanatın da doğa gibi kendine özgü bir gerçekliği olduğuna inanmıştır. Eserlerinden bazıları; Küçük Lezzetler, Kompozisyon VI, Bavyera’da Sonbahar (Görsel 4.67), Doğaçlama 26’dır. Kazimir Maleviç (1879-1935) ve Paul Klee (Paul Kli) (1879-1940) soyut sanatın diğer önemli sanatçılarındandır.

  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

Meb Yayınları Sanat Tarihi Ders Kitabı Sayfa 154 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.