SABRİ İBRAHİMOV HAYATI

  • (Kırcaali, 1937-)
  • Sofya Üniversitesi’nin Türkoloji Anabilim Dalından mezun oldu.
  • Yeni Işık, Güven-Doverie gazetelerinde çalıştı.
  • Şiirlerinden bazıları, “Hak ve Özgürlük” gazetesinde yayımlanmıştır.

SABRİ İBRAHİMOV ŞİİRLERİ

DOKUMACI KIZLAR

Her sabah benimle uyanır Bir sanatçı, bir şair, bir ressam. Her sabah aynı idmanı yaparız - Vatan gezisi. Her sabah halıcı kızlarla Çiğ düşerken saçıma Günün armonisi Bade olur kalbimin sesine. Ve her sabah yeniden âşık olurum. Makinelerin, gergeflerin bestesine. - Dokuyun kızlar, dokuyun, Hem dokuyun, hem türküler okuyun. Siz de şair, birer ressam Sır gizlemeyin, kızlar, söyleyin. Nasıl dokudunuz bu halıyı? Gözlerim kamaşıyor doğrusu, Nasıl resmetmişsiniz bizim yalıyı? Sevisi bol, meyvası bol bir çağda Asırlara bahşederken siz bu kilimi. Genzime doluyor Rodop iklimi. Bilirim, sizi doğuran ana Ömür boyu mutluluk dilemişti cihana. Nihayet, siz ve hüneriniz Güneş bahtlı mutluluk oldunuz. Biz yıldızlan gökte sanırken, Siz yıldız gibi parladınız. Gelip sehlere kondunuz.

********************

EVİME GİDEMEM

Evim var bir Rodop dağı eteğinde, Evime gidemem, Kapısının mandalına değemem. Ellerim ateş olur yanar. Ne bir köpek havlaması, Ne bir insan sesi, Vurunca yüzüme içerden gelen Ana-baba, kardeş esintisi. Yaralarım tazelenir sızıl sızıl Kanım, düşüncelerim Sarmaş dolaş olur Köyümün kenanndaki ırmaktan farksız Akar gider bilmem nereye. Görünce beni Ki kalmışım evsiz barksız!..

********************

BEN BENSİZ

Ben bensiz olurum ama, Sensiz ve sizsiz olamam. Siz gidersiniz birer birer Benliğimi yitiririm, Başkasında bulamam. Bir yolcuyuz ama, Bu dünya bir han değil ki, Gecekondu misali Yabancının gönlüne dolamam!

Öyle bir ömür çiçeği değilim ki, Mevsimlerin oyununa kapılıp Ellerim ellerimde solamam. Dedim ya, Benliğimi başkasında aramam, Arasam da, bulamam! Zaten kala kala şu dünyada Biricik kaldı Anam!