OSMAN AZİZOV HAYATI

  • (Kırcali/Alfatlı -1937)
  • Sofya Üniversitesi Türkoloji Bölümü’nü bitirdi.
  • Sofya Radyosu’nda sözcü ve çevirmen olarak çalıştı.
  • Sofya Yüksek İslam Enstitüsü’nde dersler verdi.
  • Şiirlerinde Bulgaristan’daki soykırım acılarını dile getirdi.
  • Şiirleri Büyük Ateş, Güllerin Korkusu kitaplarında toplandı.

OSMAN AZİZOV ŞİİRLERİ

İKİ SANCI

İnsan ölür Kırk acı bırakırmış yakınlarına Ve kırk günde çıkarmış acılar Yani her gün birer acı! Tek bir acı kalırmış, bacı, sonrasız Geri dönmemenin acısı!... İşte yalnız Bu acının yokmuş ilacı! Bendekiler acı değil, bacı,

Bendekiler İki onmaz sancı! Ama ne ana baba Ne evlat acısı! Bendekilerin, bacım, bendekilerin Biri yarım kalan şiirlerimin Biri de hâlâ yasak duran Şarkılarımın sancısı!

******************

YASAK

Şarkılarımı içimden söylerim yıllar yılı... Dudaklarıma bakanlar Hep acıdılar bana Zavallı delirmiş diye...

İşte tramvayda yine Yüzüme yine bir başka bakıyor bir hanımefendi Yıllar yılı dudaklarım Hep böyle kımıldar!

Ne var sanki burası tramvaymış, burası sokak... Bilmez misin, yıllar oldu Ben hep gizli söylerim, şarkılarımı? Başka türlüsü yasak, hanım efendi, yasak!

******************

ÖĞÜT YERİNE

Her gün usul usul biraz daha neşeli Mutlu bir yaşantı seziliyor gözünde Bu yaşantı biter değil, oğlum Sürer inşallah Gerçek sevgi yaşıyorsa özünde.

Ağlamışlığın olacak belki zaman içinde Geçmiş günlerin aynasıdır, aldırma, unut! Günlerce yürümen olacak, Gecelerce uyu yaman. Aldırma! Yaşanası günlerin doğumuna tut!