“Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 195 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 195

2.4.4. Türkmen Edebiyati

Türkmen sözü edebiyatı, destanları ve masallarıyla zengin edebiyatlardan biridir. Türkmen folklorunda Doğu klasik nazım türünün konularını temele alan (“Leyla-Mecnun”, “Yusuf ile Züleyha”, “Garib ile Senam”, “Köroğlu”, “Tahir ile Zühre”) destanlar da çoktur.

Türkmen yazılı edebiyatının ilk tanınmış temsilcileri Burhoniddin Sivosiy ile Said Nasimi (XIV. yüzyıl) eserlerinde vasiyet ve vaaz motifleri ağırlıkdır.

Bundan sonraki dönemlerde yaşayan Hilali Çağatay (XVI. yüzyıl), Barhudar Türkmen (XVII. yüzyıl) gibi şairler eserlerini dönemin edebî geleneklerine göre Farsça yazar.

Türkmen klasik edebiyatının gelişim dönemi XVIII-XIX. yüzyıllar aralığını kapsar. Bu dönemde kendi aralarında çekişmekte olan Türkmen boy, kabilelerini bir araya getirerek, bir merkeze boyun eğen güçlü bir devlet kurma tutumu vardı.

Ülke birliği ile bütünlüğü konusunu XVIII.yüzyılda yaşayan Andalib ve Azadiy gibi büyük şairler dile getirir. Onlar doğru konusunda yazılan destanlarıyla Türkmen halkını birliğe çağırır.

Türkmen edebiyatında aşıklar atışmasının yazılı türü çok eskilerde pek yaygındı. Örneğin, Maktimkulı ile Durdu Şahir (XVIII. yüzyıl) arasındaki, Seidi (1775-1836) ile Zeleliy (1795-1850) arasındaki yazılı atışmaların toplumsalsosyal anlamı büyük idi.

Türkmen edebiyatının kurucularından biri, Mahtumkulu Firâkî'dir (XVIII.yy.). Molla Nepes Kıdırberdioğlu (1810-1862), Türkmenlerin büyük şairi ve tanınmış bestekarıdır. O hem lirik, hem de epik şairdir. Şairin “Arıyorum sevgilimi”, “Gözlerin”, “Kız”, “İstek” gibi lirik şairleri günümüze kadar halk arasında söylenegelmektedir.

Molla Nepes Doğu klasik nazım türünün nazire geleneğini Türkmen edebiyatında büyük ustalıkla söyleyen şairdir. “Tahir ile Zühre” ve “Gelecektim” destanlarında insanlığın güzel niteliği, aşk duygusunu büyük ilhamla söyler. Şair okurlarını insanlığa, merhamete, şefkate, dostluğa, birliğe çağırır.

Kemine (1770-1840), Türkmen halkının büyük hiciv şairidir. Şair şirlerinde insanlığın olumsuz davranışlarını, tembelliği, kibirliği, kabalığı, cirmiliği, övüngenliği, açgözlüğü eleştirir. “Yoksul” ve “Hazine” şirlerinde ülkeyi yöneten niteliksiz yöneticilerin cahilliklerini, acımasızlıklarını eleştirir.

  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

Meb Yayınları Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 195 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.