CELAL ÖĞRETMENE ŞİİR

Ayrılığın akşamı Mendiller sallanıldı kıyıda yelken yelken Bir pınardı gözlerimiz incecik Sevgi sevgi dökülen.   Ayrılığa inat sevgimiz açıldı gül gül Yapraklar bile eğilmek üzre Hışırtısını duyar gibiyim o anın Çocuklar sıra sıradır şimdi yolda Ağlamaklı gözleri Celâl Öğretmen nasılsın o uzak köyde Unuttun mu yoksa bizleri   Şimdi yağmur yağmaktadır Buğu buğudur okul bahçesi Celâl Öğretmen sevgimiz her şeyden ulu Masaldır ondan ötesi.   Kendi açıklığınca sevgimiz Tomurcuk tomurcuk evrende Selâm bizim ilden ilden Celâl Öğretmen Selâm hepinize.   Zil çalıyor şimdi okulunuzda Eli çantalı eli kitaplı çocuklar   Üstü üst değil başı baş değil Bağırları yanık yanık Okula geliyorlar.   Bir derin uykudan kalkmışlar belli Kapanıp kapanıp açılır gözleri Her kötü şey okul dışında kalmış Hepsi yeni şeyler özler.
Halit V. AKSUNGUR ******  

ATATÜRK OKULU 

Bizim evin karşısında bir okul, Adı Atatürk okulu; Sabah akşam, çocuklar gider gelir, Yürekler Atatürk sevgisi dolu.   Bu çocuklardan her biri, Görfnemiş ömründe Atatürk’ü; Kimdir Atatürk, ne yapmış Bilirler kurtardığı yurdu.   Okulun en güzel yerinde bir köşe, Atatürk köşesi. Tarih dersi verir çocuklara Atatürk, örnek kendisi.   Her gün sabahtan akşama dek, Beş yıl bir okul süresi, Kaç kuşak okusa bu okulda, Atatürk başöğretmeni.   Öğretir sevmeyi yurdu, Cumhuriyeti korumayı. Yüceltmek için ulusu, Çalışmayı, el ele yaşamayı.   Bizim evin karşısında bir okul, Adı Atatürk okulu. Ne var ki Atatürk çocuğu bütün çocuklar, Bütün okullar Atatürk okulu.
Ahmet ALTUNTÜMSEK ******  

ÖĞRETMENİN ARDINDAN

Gidiyorsun öğretmenim Uzaklara... Düşeyim ben de ardından Sana varan topraklara.   Bir resmini çizsem defterime Kâğıdıma gün doğar Yüreğim inan ki öğretmenim Senin varlığınla bahar.   Sen geldin güldük hepimiz Çünkü sen hep büyütensin Filiz filiz açıldıkça duygular Yetişen fidanları içten görensin.   Bir anımı yazdım şuraya; Bilgi beşiğinde salladın bizi Kaldırdın ilk adımda yerden Mavi göklere yolladın bizi
İbrahim Zeki BURDURLU