“Metin Tahlilleri Ders Kitabı Cevapları Sayfa 84 MEB Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Metin Tahlilleri Ders Kitabı Cevapları Sayfa 84

sünde ise mektubu okuyanın) kişiliğini vermekte başarıya ulaşıyor. Kitabın en başarılı öyküsü olan ‘Korkuyu Beklerken"de seçilmiş olan, birinci kişinin ağzından öyküleme biçimi ise, bir yanıyla mektup biçiminde yazılan öykülerle koşutluk gösterirken, bir yanıyla da tıptaki anlamıyla bir ‘vak’a tablosu’ sergilemekte, yazarın eleştirel tavrını, okura da şaşırtma verme yöntemiyle pekiştirdiği izlenimini uyandırmaktadır. Hemen bütün öykülerde abartmaya yaslanılıyor. Öyle ki bu abartmanın içeriği aktarmadaki önemine, başka bir söyleşiyle, abartılanın aslında gerçeğin ta kendisi olduğuna dikkat edilmemesi, Oğuz Atay’ın gerçeklikle alışverişi olmayan bir yazar olduğu kanısına götürebilir okuru. Oysa fantezinin, düşselin, kurgusalın gerisinde hep gerçekçi kalan, eleştirisini çağın gerçeklerine yönelten bir yazar Atay. Füsun Akatlı, Öykülerde Dünyalar (*Yazım ve noktalamada metnin aslına sadık kalınmıştır.) II. Metin Oğuz Atay’ın anlattığı türden kişilere yazın dünyası yabancı değil elbette. Coşumcu yapıtlarda, 19. yüzyıl Rus yazınında, varoluşçulukta, Kafka’nın (Kafka) yazdıklarında, giderek 1955-65 Türk yazınında var bu tipler. Toplumuyla uyum sağlayamayan, başkaldıran ve yenilen kahramanlar, acımasız yaşam oyununu yitiren küçük insanlar. Bu kişilerin öyküleri trajiktir, dramatiktir. Bu tür kişiler giderek kitle kültürüne mal olmuşlardır. Melodramlar onlarla beslenmişlerdir. Oğuz Atay, toplumla uyuşamayan birey tipinin istenmediği bir dönemde geldi yazın dünyamıza. Tepkilere karşın yerleşti. Gelirken önemli bir özgünlüğü de getirdi yukarıda kabaca andığım geleneğin hiç değilse Türkiye’deki uzantısına: ironi. Oğuz Atay’ın kişileri ne isyancı ne de kurban olarak yüceltilirler. Tersine, ruhları delici ve aynı derecede alaycı bir bakışla açılır, yanlışlıkları, hataları, suçları sergilenir. Ama bu olumsuzluklar yalnızca bireylerin değil toplumun da olumsuzluklarıdır. İroni bireyi ve bireye içkin toplumu hedef almaktadır. Korkuyu Beklerken kitabı Oğuz Atay’ın dünyasını yeterince tanıtan sekiz nefis öyküden oluşuyor. Oğuz Atay’ın öyküleri romanlarından hiç de daha az değerli değil. Yazar kısa öykü sanatını da ustalıkla beceriyor. Bir solukta okunmayı ve vurucu olmayı biliyor. Yaşamda dikiş tutturamayan sekiz kişinin, dikiş tutturamayan yaşamın öyküleri bunlar. “Kalabalık bir topluluk içindeydi. Başarısızdı.” tümceleriyle başlıyor “Beyaz Mantolu Adam” öyküsü. Yalnızlık ve başarısızlık ortak yazgısıdır öykü kahramanlarının. Bu kişiler aydın olsalar da olma-salar da “genellikle belirsiz bir isyan hâlinde”dirler. Çevrenin onlara tahmil ettiği koşulları kabul etmemekte direnmekte, ama ne yapacaklarını bilememektedirler. Bilmeleri için gerekli bilgi ve algılama gereçlerinden, daha önemlisi toplumsal ortamdan yoksundurlar. Örneğin, kahramanlardan biri “kendini ifade”, “eşya ile münasebetini tayin”, “kainattaki yerini tespit”te zorluk çekmektedir. Ancak, böylesine zorlu bir sorunla karşılaşmasının nedeni bu tür soruları sorabilmiş olmasıdır. Aymazlık, kayıtsızlık içinde yaşamaktansa kendi kendini sigaya çekecek yürekliliği gösterebilmiş olmasıdır. Gel gelelim, ne kendisi ne de çevresi bu sorulara yanıt bulabilecek gelişmişlik ya da yetişmiştik düzeyine erişmiştir. Kahramanlar bir bakıma ait oldukları toplumların hatalarının, yanlışlıklarının cisimleşmeleridirler. Kahramanların kişilikleri toplumdan kopuk olarak sunamamaktadır. Tersine, toplumun kendi kendisiyle yüzleştiği alanlar olmaktadırlar.
  • Cevap:
Tartışma: Oğuz Atay’ın Özgünlüğü: Her iki metin, Atay’ın Türk edebiyatında özgün bir yer tuttuğunu vurgular. I. metin onun bağımsız bir yazar olduğunu söylerken, II. metin varoluşçu bir çizgide olduğunu belirtir. Birey ve Toplum Çatışması: I. metin bireyin toplumla çatışmasını psikolojik boyutta ele alır. II. metin ise bunun toplumsal hataların bir sonucu olduğunu savunur. Yabancılaşma Teması: Her iki metin yabancılaşmayı merkeze koyar. I. metin bunu toplumsal eleştiriyle ilişkilendirirken, II. metin bireysel trajedilere vurgu yapar. İroninin Kullanımı: İroni, Atay’ın hem bireysel hem toplumsal eleştiride kullandığı önemli bir araçtır. Her iki metin de bu özelliğini vurgular. Sanatsal Çeşitlilik: I. metin psikolojik çözümlemelere dikkat çekerken, II. metin öykülerin kısa ve vurucu yapısını öne çıkarır. Kahramanların Evrenselliği: II. metin, Atay’ın kahramanlarının evrensel olduğunu belirtir. I. metin ise bu kahramanların toplumu eleştiren simgeler olduğunu söyler. Sonuç: Atay, birey ve toplum ilişkisini derinlemesine ele alırken, ironi ve yabancılaşmayı özgün bir şekilde kullanır. Her iki metin de onun çok yönlü bir yazar olduğunu kanıtlar.

Metin Tahlilleri Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 84 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.