Mehmet Celal Kimdir, Eserleri, Hayatı ve Edebi Kişiliği

XIX. yy. şair ve hikâyecilerinden, 1867-26 Ocak 1912, doğ. ve ölm. İstanbul

• Kendi kendini yetiştirdi; memurluk ve öğretmenlik yaptı; içkiye aşı­rı düşkün, derbeder bir hayat sürdü. Yenikapı Mevlevihanesi Mezarlığı’nda gömülü • Ahmet Rasim’in, özellikle Muharrir Şair Edip isimli eserinde sık sık hayatının perişanlığı ve aşkları anlatılan Mehmet Celâl; şiir, hikâye, roman türlerinde pek çok eser vermiş, şiirlerinin çoğunda Büyükada’dan, oradaki aşklarından bahsettiği için Ada Şairi diye tanınmıştı. 1896’dan sonra, Servetifünun Edebiyatının kuvveti kar­şısında, şöhretini yavaş yavaş kaybetti.

• Şiirleri: Tercüme-i Ahval-i Selatin (1886), Adada Söylediklerim (1886), Gazellerim (1892), Zade-i Şair (1893), Elvah-ı Şa­irane (1894), &7rw£/(1896), Asar-ı Celal (1896); öykü-romanları: Cemile (1886), Orora (1886), Venüs (1886), Dehşet yahut Üç Mezar (1886), Dâmenalûde (1898), Bir Kadının Hayatı (1890), Margırit (1890), Vicdan Azapları yahut Bilinmeyen Kıy­met (1891), Küçük Gelin (1892), Mükâfat (1894), Zehra (1895), Müzeyyen (1898), iskambil (1899), Piyango (1990), İsmete Tarruz(1900), Aşk-ı Masumane (1900), Kuşdilinde (\ 910), Leman (1910).