“Klasik Ahlak Metinleri Ders Kitabı Cevapları Sayfa 69 MEB Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Klasik Ahlak Metinleri Ders Kitabı Cevapları Sayfa 69

Ayaz, kurnazlığından bir iş etmiş, postuyla çarığını [bir odaya] asmıştı. Her gün o boş odaya girer, [kendi kendine]: Ululuğuna bakma, işte çarığın şu, [derdi]. Padişaha: Onun bir odası var, oraya altın, gümüş küplerini koymuş, dediler. Hiç kimseyi oraya sokmuyor. Kapısını da sürekli kapalı tutuyor. Padişah: “Şaşılacak şey, o kölenin bizden gizleyip sakladığı ne ola ki?” dedi. Bunun üzerine, “Gece yarısı [kapıyı] aç, odaya gir” diye bir beye işaret etti. Ne bulursan yağmala, sırrını da nedimlere ifşa et. Bunca ikrama, sayısız lütfa karşılık alçaklığından altın gümüş saklıyor ha. Vefa gösteriyor, aşk duyuyor, coşup köpürüyor, ondan sonra da buğday gösterip arpa satıyor ha! Aşkta hayat bulana kulluktan başka [işe kalkışmak] haramdır. Gece yarısı o bey, otuz güvenilir adamla Ayaz’ın odasını açmak için sözleşti. Nice yiğitler meşaleler yakmış, sevinerek odaya doğru gidiyor, Padişahın emri böyle, odayı açacağız, her birimiz bir altın torbası alacağız, [diyorlardı]. İçlerinden biri: Hey gidi hey altın da ne ki? Sen akikten, la’lden, inciden haber ver, dedi. Sultanın hazinesinin en has kuludur o. Hatta padişahın canından ötedir şimdi o. Böyle bir sevginin yanında, lalin, yakutun, zümrüdün, akiğin lafı mı olur? Padişahın ona karşı bir suizannı yoktu. Sınamak için bir şaka yapıyordu. Onu her türlü kirden, pislikten temiz biliyordu. Ama vehmi yüzünden yine de yüreği titriyordu. Sakın, böyle bir şey olup da incinmesin, ona bir utanç gelmesini istemem. [Adamlar içeri girip] sağa sola bakındılar. İçeride sadece yırtık bir çarıkla bir post vardı. Burası boş olamaz, dediler, çarık, burada olsa olsa [bir şeyleri] gizlemek içindir. Haydi, keskin kazmalar getirelim; odayı, yeri kazmayı deneyelim. O topluluk her yanı kazıp aradılar. Delikler, derin çukurlar açtılar. O sırada kazdıkları çukurlar onlara: A kokmuşlar, bomboş çukurlarız biz, diyordu. Bu zandan dolayı utanç duyuyor, çukurları yeniden dolduruyorlardı. Her birinin gönlünde sayısız lahavle olduğu hâlde, hırs kuşları yemsiz kalakalmıştı. Duvarın, kapının aralıkları onların o anlamsız çırpınışının sapıklığını gammazlıyordu adeta.
  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

Klasik Ahlak Metinleri Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 69 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.