"Hayalimdeki Dünya Hikaye" okumak için aşağıdaki yayınımızı inceleyiniz.

Hayalimdeki Dünya Hikaye

Gözümü açtığımda karşımda tanımadığım biri duruyordu. Büyük bir çığlık attım. Yanında olan kısa cüceleri de görünce avazım çıktığınca bağırdım. Onlardaki şaşkınlık bakışları içerisinde iyice çığlığımı büyüttüm. Yattığım yerden fırladım ve kapıya yöneldim kapı mı dedim? Kim buna kapı der ki? Sadece kapı görüntüsünde olduğunu fark etmem geç olmadı. Duvar kapı şeklinde boyanmış sadece kapı gibi durması için yapılmış. İşe yaramıyorsa neden kapı görüntüsünde boyamışlar? Düşünceler kafamdan birer birer geçerken nefes almam zorlaşıyordu. Kapı görüntüsünde olan duvara tekme vuruyor bağırıyordum. - Kimse yok mu? Yardım edin! Arkamdan bir ses: - Sakin ol! - Sizi tanımıyorum. Buraya nasıl geldim? Annem nerede? Babam nerede? - Dün geceyi hatırlamıyor musun? Dün gece akşam yemeğinden sonra odama çıktığım aklıma geldi sonra günlüğümü yazdım ve uykuya daldım. Bir dakika günlük mü dedim ben? Yoksa o günlükte bahsettiğim şeyler mi oluyor. - Evet bunu sen istememiş miydin? Günlüğüne istediğin bir dünyadan bahsetmiştin. Yeni arkadaşlıklar, yeni bir dünyadan ve istediğin şekilde her şeyi yapabileceğin bir şekilde inşa ettin. Günlüğün yüzüncü sayfası senin dileğinin gerçek olacağı sayfaydı. Ve sen yüzüncü sayfada yeni dünya diledin. - Bu bir şaka olmalı. Ben şu an bir rüyadayım ve birazdan uyanacağım. - Hayır. Yeni bir evrene geçiş yaptın. Bizi sen inşa ettin. Bu yeni dünyamızın başkanı da sensin. - Şaka mı bu? Ben daha 9 yaşındayım nasıl buranın başkanı olacağım? - Bu güzel hayali oluşturan biri bence çok iyi bir başkan olabilir. Etrafındaki üç cüceyi işaret ederek. - Bunlar yoksa o hayalim de bahsettiğim: Ecü, Bücü, Cücü üçüzleri mi? Üçü bir anda: - Evet biziz. Dediler ve gülüştüler. İçimden keşke daha güzel şekilde onları inşa etseydim de şu an karşımda tek gözlü canavar gibi durmasaydılar diye geçirdim. - Bu arada ne düşündüğümü de duyabiliyor musunuz? - Evet mesela bize canavar dediğini duyduk, dediler. - Ah, daha dikkatli olacağım. Hepimiz gülmeye başladık. Şu an ne olduğunu bilmiyordum ama bu bir rüyaysa da uyanana kadar bunun keyfini süreceğim. - Hadi inşa ettiğim dünyayı bana gösterin. Cüceler el ele tutuştu ve beni ortalarına aldılar. - Gözlerini kapat ve sadece dinle çocuk. Kalbini dinle. Kalbimin sesi o kadar hızlıydı ki duymamak imkansızdı. Gözümü açtığımda başka bir yerdeydik. Gözlerime inanamadım. Burası hayalimden bile güzeldi. Uçan arabalar, küçük insanlar, kocaman bir dönme dolap, renkli balonlar... Gözlerimin parladığını anlayabiliyordum. Çünkü bu dünyamda savaş yok, kin yoktu. Öyle hayal etmiştim. Çocukların rahatça oynayabileceği, doyasıya eğlenebileceği ve istediği kadar şeker yiyebileceği bir yer... Etrafa göz gezdirirken cücelerin sözcüsü olarak inşa ettiğim Hele'ye gözüm ilişti bana gelmem için işaret ediyordu. Onun olduğu yere doğru yöneldim. Burada sınıf arkadaşlarımın olduğunu görünce hemen koşmaya başladım. Canım arkadaşım Kağan da buradaydı. Bir hayalden dünya inşa ettim ve şu an gerçekleşti. Hem de en güzel şekilde. Bu dünyamda tabii ki sınıf arkadaşlarım da olacaktı. En yakın dostum da olmazsa olmazdı. Kağan bana dönerek: - Burası harika dostum! - Hadi dostum o zaman eğlenelim. Kağan ile önce dönme dolaba sonra uçan arabalara bindik. O kadar mutluyduk ki burada zaman kavramı yoktu. İstediğimiz kadar eğlenebilirdik. Gidip şekerlemelerden istediğimiz kadar yedik. Uçan balonlara bindik. En sonunda yorgun düştük ve ağacın gölgesine uzandık. - Kağan bunun gerçek olmadığını biliyorum ama yine de çok eğlendim. Gerçek gibi eğlendim. Hayalimde ve gerçeğimde gerçek dostum olduğun için teşekkür ederim. Birbirimize sarıldık ve uykuya daldık. Gözümü açtığımda odamdaydım. Bunun gerçek olmayacağım biliyordum. Ama biraz daha keşke orada kalıp eğlenebilseydik. Annemin mutfakta şarkı söylediğini duyunca gülümsedim. Gerçekten onu çok özlemişim. Odamı da özlemişim. "İnsanın ait olduğu yer yuvasıdır," demişti babam. Ben buraya aitim ve yuvamı seviyorum. Yatakta doğruldum ve gözüme günlüğüm ilişti. Hemen uzanıp yüzüncü sayfayı açtım. Fakat sayfa yırtılmıştı. Gözlerime inanamadım. Kim yırtmıştı ki? Sayfanın altındaki notu görünce gözlerimin yerinden çıktığına yemin edebilirim: "Başka hayalinde buluşmak üzere çocuk."

"Hayalimdeki Dünya Hikaye (Çocuklardan Ev Yapımı Öyküler)" ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.