"Gülümse ve Kahraman Ol Hikaye" okumak için aşağıdaki yayınımızı inceleyiniz.

Gülümse ve Kahraman Ol Hikaye

Bir bahar günüydü. Samet, Ankara'da küçük bir sitenin giriş katında oturuyordu. Evin balkonu bahçeye açıldığından buradan dışarı çıkar, çimenlerde özgürce koşar, erik ağacına tırmanır, meyvelerinden yer, arkadaşları ile oynardı. Fakat bu bahar başkaydı. Badem ağaçları henüz çiçek açmıştı. Kuşların cıvıltısı baharın neşesine eşlik ediyordu. Baharın olan bitenden haberi yoktu sanki. Dünyayı bir virüs salgını sarmıştı. Tüm insanları eve kapatmıştı. Bu kez Samet baharın coşkusuna eşlik edemiyordu sadece penceresinden izleyebiliyordu. Samet'in içi içine sığmıyordu. Çiçeklerin kokusu, kuşların cıvıltısı, uçan kelebekler onu dışarı davet ediyordu. Sanki bahar insanları istiyordu. İşte o gün, Samet'in hazırlandığı gün gelmişti. Samet bir süper kahraman olup bu virüse karşı koymak, dünyayı bu virüsten kurtarmak istiyordu. Ama nasıl olacaktı? "Buldum!" dedi Samet "gülümseyerek!" dedi. Çünkü gülümsemek umuttu, mutluluktu. Gülümsemek, kurumakta olan bir çiçeğe su vermekti. Gülümsemek, yaşlı komşusuna bir ihtiyacı olup olmadığını sormaktı. Gülümsemek, hasta bir insana moral vererek, ona ilaç olmaktı. Gülümsemek, sevdiği oyuncağını kimsesiz bir çocukla paylaşmaktı. Gülümsemek, sabah gördüklerine sıcacık bir "günaydın" demekti. Gülümsemek, daha birçok güzel şeydi. Virüsün karşı koyamadığı bir şey daha vardı. Su ve sabun! Bunlar Samet'in virüse karşı çelik zırhıydı. Kolonya ve dezenfektanları da kalkanlarıydı. Ama Samet tüm dünyayı kurtarmak istiyordu. Bunun için önce işe kendisinden ve çevresinden başlamaya karar verdi. Virüs Samet'in çevresindeki birçok kişiye bulaşmıştı. Samet her gün onlara gülümseyerek, umut vererek, yardım ederek, kendini su ve sabunla koruyarak, etrafını da bu konuda bilgilendirerek işe başladı. Samet bu yöntemi bilmeyenlere anlattı. Bilenler bilmeyenlere anlattı. Ve bu bilgi bu umut ışığı, durgun bir suya atılan taşın yarattığı dalgalar gibi halka halka tüm dünyaya yayıldı. Bir süre sonra dünya virüsten yavaş yavaş kurtulmuştu. İnsanlar artık daha özenli yaşayarak gündelik hayatlarına geri dönmüşlerdi. Nihayet okullar açılmıştı. Samet öğretmenlerine ve arkadaşlarına kavuşmuştu. Yüzüne kocaman bir gülümseme yerleştirdi. Bu onun ve arkadaşlarının içini ısıtmıştı. Sevdiklerine sarılmayı çok özlemişti ve onlara sarılabilmişti. Başını gökyüzüne kaldırdı. Derin bir iç çekerek, "Harika bir güne başladım ve bütün güzel şeyler bir gülümsemeyle başlar," dedi.

"Gülümse ve Kahraman Ol Hikaye (Çocuklardan Ev Yapımı Öyküler)" ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.