TÜM KÖY ÖĞRETMENLERİNE

Bir türkü tutturdunuz hep birden “Dağ başını duman” almaz gayrı Siz memleket rüzgârlarısınız, dağıtırsınız.   Yarınların şavkı gözlerinizde Genç ellerinizde, kafanızda olanca gücünüz Uygarlık adına, yaşamak adına çabanız.   Ha benim kardeşlerim, ha benim hemşerilerim Milyonların kaderi hep o kara tahtada Kabrinde rahat uyusun Ata’mız.   Bir avuç kişisiniz Milyonla dertlere karşı fakir Anadolu’da Dünyalar durdukça yaşıyasınız. M. Fethi SAVAŞÇI ******  

ÖĞRETMEN

Toprak damlı köylerin serin buğusuna kattım Çiçek düşünen ellerimi Kişiyi özgürlüğe kardeşliğe götürür o gemi Size hiç görmediğiniz şafaklar bıraktım   Dağ çocuklarının sabırlı çatlak ellerinde Memleketim nice acılarla gerilmiş Her sevi kutsal bir adak gibi toprağa verilmiş Kökler gibi büyüyor derinde   Sıkılsam bir çocuğun gözlerine bakarım Yalnızlığın göğsünde binlerce yıldız Mutlu sabahlara doğru kayar vatanımız Adına türküler yakarım   Okulum gündüz gibi ışıldar önümüzde Dağ taş beni sevgiyle anlamış Tanrının insanoğluna yaptığı en güzel bağış Dile gelir seslenir türkümüzde.   Bakarım köylüler iner dağ yollarından Üç köylü görünür üçü de birbirinden yüce Onlar kilimdeki türküye sevgiyle varan Onlar ırmaklar gibi akan gönlümce   Bilirim çocukların yüreğinde gizli Büyük Türkiye, aydınlık Türkiye Tertemiz okullara topladım sizi Dağ taş sevgiyle ışısın diye   Bunu bir çocuğun gözlerinde buldum Kıvılcım kıvılcım büyüyen “İyi bak ben Mustafa Kemal’im” diyen “İyi bak kökler gibi yüreğine sokuldum”   Gözlerim okulun bayrak direğinde “ Korkma sönmez” söylüyor bütün çocuklar Yarın var aydınlık bir Türkiye var Bayrak bayrak çırpınan yüreğinde   Derinlerden gelen bir su gibiyim Yol alıyorum toprağın bağrında Yeni bir güçle yeryüzüne vardığımda Aydınlık günlerin yanıdır yerim. Mesut TARCAN ******  

YAŞLI ÇİÇEKLER

-Emekli Öğretmenlere- Işıklar ektiler yurdun dört bir yanına Aydın ormanlar göveriyor şimdi Sabah, öğle, ikindi Ve bir gong: Emekli...   Ama bitmez okuldan ayılınca öğretmenlik Kahveler, sokaklar, caddeler Hepsi birer dershane, çeker beni Yalnızca adım emekli...   Hüzün değil duraklarım hüzün değil Gittikçe güçlenen gücümde demir İnceldi, yıllarca süren uğraşla Daha çok pas erir...   Ben aydınlık yolları severim Aydınlık yapılardır köprülerim Bir işçi, bir doktor bir çiftçi Olarak çıkar karşıma Yıllar sonra emeklerim...   Ben, kanatları ışıklı kuşlar uçurdum Ellerimden yurduma Şimdi gördüm çağdaş ışıklar, Umut katar umuduma.   Uygarlığa atılan her temelde Uzayan yollarda yeşeren ağaçlarda Mutlu bir çile var, mutlu bir çile Yeni bir savaşa başladım şimdi Adım çıksa da emekliye. Necdet TEZCAN ******  

ÖĞRETMENE GÜZELLEME

Öğretmenim, öğretmenim...   Bugün dersime çalışamadım Bakışların sorgulamasın beni Babam uzun süredir işsiz, Karnımız aç, soframız yoksul... Gözlerimi yumsam düş görüyorum Geçiyor sırayla içimden özlemler...   Ülkemi bir daha anlatır mısın? Işısın ortalık, ısınsın içim, Sevgim taşsın sokaklara birden... Sevincimi söyle koşarken okula, Alamadım kitaplarımı, defterim yok Göz yaşlarım sattığım simitlerde...   Canımdan yakınsın ellerini öperim Her zaman anasın, babasın bana... Sen konuştun mu uçar güvercinler Renk renk çiçekler dağılır sınıfa Üşüsem kelimelerinle ısınırım, En güzel türküdür adımı söylesen...   Öğretmenim, öğretmenim... Timuçin ÖZYÜREKLİ