Aldatan Aldanır Atasözünün Açıklaması

Aldatan Aldanır Atasözünün Anlamı

Aldatan Aldanır Atasözünün Hikayesi Kısa

Aldatan Aldanır Atasözünün Öyküsü

ALDATAN ALDANIR ATASÖZÜNÜN ANLAMI

• İnsan, aldatayım derken çoğu kere aldanır. Çünkü akıl akıldan üstündür.
• Kendini tek akıllı sanan kişi, kendi eştiği çukura, çoğu kere kendi düşer.

ALDATAN ALDANIR ATASÖZÜNÜN HİKAYESİ

Bir farecik dolaşırmış bir gün, ırmak kena­rında. Bir kurbağa gözüne kestirmiş onu, öğle yemeği için.

Ama farecik çevik mi çevik; fırt orada, fırt burada... Kurbağa nasıl yakalasın onu?

Bir tuzak kurmuş aklınca...

“Fare kardeş,” demiş, “karnın aç biliyo­rum, yiyecek bir şeyler arıyorsun kıyı boyu. Buyur, beraber yiyelim öğle yemeğini. Benim evde yemek hazır!”

Farecik, sevinmiş bu yakınlığına kurbağa­nın. Hemen sormuş:

“Evin nerede?”

“Hemen şurada, ırmağın ortasındaki saz­ların arasında!”

“Ben oraya kadar yüzemem ki?”

“Benim bir salım var; ona biner gideriz bir­likte. Ama düşmemek için bağlamalıyız ayak­larımızı bir iple.”

İpin bir ucuna kendi ayağını, öbür ucuna da fareciğin bir ayağını bağlamış. Bir saz par­çasına tutunup bırakmışlar akıntıya kendileri­ni.

Sazlara doğru yaklaşırken kurbağa dalıp suya, yüzmeye başlamış dibe doğru. Bir ayağından ona bağlı fare­cik de başlamış çırpınmaya, boğulmamak için!

Kurbağa suyun altına inmeye çalışırken farecik de suyun üstün­de kalmaya çalışıyormuş.

Fareciğin dalıp çıkışını, havadan fark etmiş bir atmaca... Süzü­lüp suyun yüzüne doğru, yakaladığı gibi fareciği havalanmış bir­den!

Ama o ne? Bir de kurbağa yükselmiyor mu fareciğin peşinden?

Ayaklarından birbirlerine bağlı olduklarını görünce bir iple, an­lamış her şeyi. Gülmüş içinden:

“Böyledir işte,” demiş, “aldatan aldanır.”