“9. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Kazanım Kavrama Etkinlikleri Cevapları Sayfa 8” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

9. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Kazanım Kavrama Etkinlikleri Cevapları Sayfa 8

— Teşekkür ederim Temel Reis...Dönüşte Recep Efendi’yi göreceksin değil mi? — Elbette. — “Sağ esen çıktı”dersin. Eve haber yollayacaktı! — Yollar. — Kim bakacak kâğıtlara?.. — Bakaydılar burada bakarlardı. Geç git! Koca İzmir’i Yunan almış. Yere batsın kâğıtları. Cemil, karşı dükkânlardan, eve hep kendisini gözetliyorlarmış gibi, tedirgin yürüdü. İki üç köşe dönerse, Anadolu toprağına dalıp Anadolu milletine karışacakmış gibi, gittikçe hızlanıyordu. Yanından geçtiği insanların kendisiyle ilgilenip ilgilenmediklerini gözetledi. Herkeste bir canından bezmişlik, bir uyurgezerlik vardı. (...) Tütüncü parayı bozarken, asker Emeklileri Derneğini sorup sormamayı düşündü. Adam bir yandan paraları önüne koyuyor, bir yandan kendisini süzüyordu: — Sen de Bekir Sami Bey’in yanında mısın efendi? — Ben mi?.. Tezgâhın üstünden paraları almakla uğraşıyor gibi yaparak hemen karşılık vermedi. Evet. — Allah sizden razı olsun. Allah tuttuğunuzu altın etsin!.. toprağımıza ayak basmanızla bize taze can geldi. Ben olura olmaza ağlar herif değilim, geçen hafta Yunan İzmir’e çıkıp buradaki gâvurlar kasabayı Yunan bayrağına boğunca ağladım, bir de siz gelip gâvur bayraklarını indirtince ağladım. Salt bizim evdeki karıların duası ölünceye kadar hepinize yeter. Allah razı olsun! Allah ömrünüzü. Allah kazadan beladan. — Gözlerini kuruladı. Ak sakalı yüzüne yaşlı kadınların umutsuz acılığı gelmişti. Dilinden Rumeli göçmeni olduğu anlaşılıyordu. Cemil, kurnazlık edip, “Evet" demesinin tadını çıkaramadan, birini dolandırmanın utancını duymuştu. Adamın omzunu okşadı: — Sen de sağ ol arkadaş. İki adım atıp döndü. Burada asker emeklilerin derneği varmış. — Var evet. Hasan Efendi’nin kahvesi. Hasan Efendi de sizden. Deniz subaylığından emeklidir. Hasan Efendi. Cemil dükkândan telaşla çıktı. Nah şu ilerdeki çeşmeyi kıvrıl. İn baş aşağı. Camından yazısın görürsün. Allah yolunuzu açık etsin beyim. Bulamazsan ben de geleyim. En iyisi bu.. — İstemez. Teşekkür ederim. Ben bulurum. Siz işinize bakın! — İş de neymiş. Ver şu bavulu. Cemil, bavulu hemen arkasına sakladı: —Olmaz! Hayır. Ben taşırım! Hiç gelmeyin siz. Küserim sonra. Bırakın rica ederim!... Bavulu biraz çekiştirdiler. Bırakın! Bekir Sami Bey kızar böyle şeylere. Bize söz gelir. Adam elini çekiverdi. Yeşil gözlerine birden umutsuzluk dolmuştu. Kekeledi: — Götürseydim. Nerden bilecek Bekir Sami Bey. Kaç para eder, şuncacık yardımımız dokunmayınca. Cemil, olayın önemini beş on adım gittikten sonra anlayabilmişti. Üst üste yutkunuyor, gözlerini kırpıştırıyordu. “Tutuyor millet bizi. Millet bizi seviyor!... “Birden canlanmış, başının içini, sarhoşluğa benzer tatlı bir duman kaplamıştı. “Ne hayvanım ben. ne hayvanım ben. Ne kadar avanağım!... Temel Reis’in kayığından, mor bulut kümelerine benzeyen sıra dağlara bakıp ne kadar boşuna kuşkulanmıştı. “Bizi İstanbul’un karmakarışık umutsuzluğu sersem etti. Dünya battı sandık.” (.) Selahattin’le Teğmen Faruk telgrafhaneye yerleşmişlerdi. Bir yandan çevredeki birliklere, noktalara, askerlik şubelerine Bekir Sami Bey’in Kolordu Komutan Vekilliği’ne atandığını bildiriyorlar, bir yandan Manisa’yı bulup Mevki Komutanı Ahmet Zeki Bey’i makine başına getirmeye çabalıyorlardı. Telgrafçılar, gece gündüz var güçleriyle uğraştıkları halde, haberleşme, bir türlü düzene girmemişti. Konuşmalar sık sık kesiliyor, seslenilse duyulacak kadar yakın bir yeri bulmak için yüz-
  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır. 

9. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Meb Yayınları Kazanım Kavrama Etkinlikleri Cevapları Sayfa 8 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.