“9. Sınıf Tarih Kavram Öğretimi Kitabı Cevapları Sayfa 199” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

9. Sınıf Tarih Kavram Öğretimi Kitabı Cevapları Sayfa 199

TÜRK ADININ MENŞEİ VE ANLAMI

Yönerge: Verilen metinden yararlanarak soruları cevaplayınız.

TÜRK ADININ MENŞEİ VE ANLAMI

Türk adının anlamı üzerine birçok araştırma yapılmıştır. 19. yy. dan itibaren yapılan araştırmalara göre Herodotos’un Doğu kavimleri arasında zikrettiği Targita’lar, İskit topraklarında oturdukları söylenen Tyrkae’ler, daha eski tarihlere ait Latin yazarlarından Plinus’taki Tyrcae, kutsal kitap Tevrat’ta adı geçen Yafes’in torunu Togharma, eski Hint kaynaklarında geçen Turukha, Thraklar, eski Ön Asya çivi yazılı metinlerde görülen Turukkular, Çin kaynaklarında M.Ö.1. bin içerisinde rol oynadıkları belirtilen Tik (Di)’ler ve hatta Troialalar Türk sayılmışlardır. İran menşeli Zend-Avesta rivayetleri ile İsrail menşeli Tevrat rivayetlerinde de Türk adı aranmış Nuh’un torunu Türk ile İran rivayetlerindeki hükümdar Feridun’un oğlu Turac veya Tur’da Türk adını taşıyan ilk topluluk olarak gösterilmek istenmiştir. Ön Asya mitolojisine göre Nuh Peygamber’in torunu, Yafes’in oğlunun adı Türk’tür. Başka bir rivayete göre de Türk, Nuh Peygamber’in torunu, yani Yafes’in oğullarından birisidir. Türk kelimesi Bizans kaynaklarında “Turkoi”, Fars kaynaklarında “Turan”, Arap kaynaklarında “Etrak” Rus kaynaklarında “Tork” veya “Torki” şekillerinde geçmiştir.

Çeşitli kaynaklarda yukarıda söylediğimiz gibi değişik şekillerde geçen Türk kelimesinin bazı araştırıcılara göre, MÖ asırlarda dahi bugünkü telaffuzu ile yani tek heceli olarak söylenmiş olduğu düşünülmektedir. Ancak Türk kelimesi tek heceli olarak ilk kez Kök-Türkler Dönemi’nde yani M.S. 6-8. asırlarda kullanılmıştır. Çinliler bu yıllarda bu adı “Tu-küe” biçiminde yazdıklarından bu kelimenin Törük-Türük şekillerinden geçerek Türk şeklini almış olduğu kabul edilmektedir. Nitekim “Tu-küe” imlasının Türkçe’deki karşılığının ne olacağı incelenmiş ve “Türküt” (P. Pelliot) ve “Türkü” (R. Clauson) teklifleri sunulmuştur. Ancak kelimenin Kök-Türk yazıtlarında geçen “Türük” şekli daha kabul görmüştür. Çin kaynaklarına göre iki heceli görülen T’u- küe: Törük”e dönüşmüştür. Kısacası Türük: Türk’e dönüşmüş ve bu şekil kullanılmaya başlanmıştır.

Türkler ile komşuluk yapan Çinliler, Araplar, Persliler, Grek-Romalılar ve Ruslar Türk kelimesine belirli anlamlar vermişlerdir. Çin kaynaklarına göre Türk (T’u-küe/Tu-chueh) “miğfer, tulga” anlamında kullanılmıştır. Türklerin bu adı, oturdukları yerdeki miğfer (tolga) biçimindeki dağın şeklinden aldıkları düşünülmektedir. Türk, İskitçe Takye şeklinde geçmekte ve “deniz kıyısında oturan adam, cezbet- mek”, anlamına gelmektedir. Türk kelimesi 5. yüzyıla ait Pers metinlerinde “Turanlı” manasındadır. 4. 6. yüzyıla ait Bizans kaynağında ise “kudretli Hun” şeklinde geçmektedir. Uygurlar Dönemi’nde Türk: “olgunluk çağı, güç, kuvvet, kudret, töreli, düzenli, nizamlı” anlamlarına gelmiştir. Araplar, Türk’e Arap alfabesindeki yazılışı sebebiyle daha değişik bir anlam yüklemişlerdir. Arapçada Türk, terk yani sessiz harflerle “T. r. k.” şeklinde yazılmıştır. El-Cahiz başta olmak üzere birçok Arap kaynağı ve bu arada coğrafyacılar, Türk’e, “terk”e bağlı bir anlam vermişlerdir. Kaynaklar Yecüc-Mecüc seddinin ötesinde terk edilmiş bir kavim olduklarından dolayı, o insanlara terk yani terk edilmiş olan anlamında Türk demişlerdir. Gerdizi’ye göre de Türk diyarı “insandan hâli, yani terk edilmiş olduğundan” bu ad verilmiştir. Yine o: “Mamurluktan uzak olduğu için Türkistan ülkesine Türk adı verildi.” demektedir.

  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

9. Sınıf Tarih Meb Yayınları Kavram Öğretimi Kitabı Cevapları Sayfa 199 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.