9. Sınıf İslam’da Çocuk Eğitimi Ders Kitabı Cevapları Sayfa 136
“9. Sınıf İslam’da Çocuk Eğitimi Ders Kitabı Cevapları Sayfa 136 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.
9. Sınıf İslam’da Çocuk Eğitimi Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 136
ETKİNLİK 4
Adı: Canlandırma YapıyoruzAmaç: İslam’daki ahlaki değerler ile yaş gruplarının özellikleri arasındaki ilişkiyi bağlamdan kopmadan dönüştürebilmeSüre: 35 dk.Yönerge: Etkinliği aşağıdaki uygulama adımları doğrultusunda gerçekleştiriniz.
Ön Hazırlık
Soru: 1) Öğretmen rehberliğinde üç gruba ayrılınız ve aşağıdaki hikâyenin bölümlerini paylaşınız.
- Cevap:
Soru: 2) Bölümünüzü canlandırmak üzere rol dağılımı ve prova yaparak derse hazırlıklı geliniz.
- Cevap:
Bölüm 1
Gülce beş yaşında, neşeli ve meraklı bir kızdı. O sabah yine babaannesiyle birlikte mutfakta kahvaltı yaparken kulağı hep koridordaydı; annesinin işe gitmeden önceki o rutin, sıcak veda öpücüğünü bekliyordu. Ancak annesi aceleyle evden çıktı. Gülce kapının kapanma sesini duyunca bir an durdu. Babaannesine dönüp titreyen bir sesle “Annem beni unuttu babaanne, sarılmadan gitti.” dedi. Gülce’nin gözleri dolu dolu olmuştu. Babaannesi, Gülce’yi yanına oturttu, saçlarını okşadı. Gizlice durumu gelinine iletti. O akşam kapı açıldığında Gülce her zamanki gibi koşmadı; kapının eşiğinde durup annesini izledi. Annesi elinde mor bir menekşe tutuyordu. Gülce’nin hizasına kadar eğilerek “Menekşeler baharın habercisidir. Bu menekşeyi görünce seni düşündüm. Senin gelişin de bizim en güzel baharımızdı. Sana sarılmadığımı geç fark ettim. Beni affeder misin güzel kızım?” dedi. Gülce annesine sarıldı. Sabahki o kırgınlıktan eser kalmamıştı.
Bölüm 2
Gülce’nin dokuz yaşındayken hayatın her zaman oyunlardan ibaret olmadığını öğrendi. Arkadaşı Cenk, aşırı yağışlarda dedesinin evinin sular altında kaldığını anlatırken sesi titriyordu. O akşam ders çalışırken Gülce’nin zihninde iki görüntü savaşıyordu: Bir yanda vitrinde gördüğü o rengârenk kalemler, diğer yanda evsiz kalan insanlar. Kumbarasını masaya boşalttığında madenî paraların sesi odada yankılandı. Kalemleri hatırlayıp bir an duraksadı. Sonra kararlı adımlarla salona geçti. Annesi kanepede kitap okuyor, babası çayını yudumluyordu. Gülce paraları önlerine koydu. “Bunları afet bölgesine göndermek istiyorum. Nasıl göndereceğiz?” dedi. Annesi kitabı kapattı. Önce paralara, sonra Gülce’nin yüzüne gururla baktı. Gözleri doldu.“Biz de biraz ekleyelim.” dedi babası.
“Yarın yardımımızı ulaştırırız.” Gülce o gece bir türlü uyuyamadı. Aklından yardım merkezini, oradaki görevlileri, paraların gideceği çocukları geçirdi. İçi içine sığmıyordu. Ertesi sabah annesiyle birlikte yardım toplama merkezine gittiler. Uzun bir masa, üzerinde bağış kutuları, bir görevli amca. Gülce paraları tek tek saydı, torbaya koydu, bir kâğıt imzaladı. Annesiyle merkezden çıktıklarında güneş daha parlaktı sanki. Bir kez arkasına sonra gökyüzüne baktı. Yaptığı bu küçücük yardım, Gülce’nin içini kocaman ısıtmıştı.
9. Sınıf Meb Yayınları İslam’da Çocuk Eğitimi Ders Kitabı Sayfa 136 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.
Henüz yorum yok
Sorularını paylaş, diğer öğrencilerin yorumlarını oku. Yorumlar onaydan sonra yayınlanır.
Henüz yorum yok