9. Sınıf Fizik Meb Yayınları Ders Kitabı Cevapları Sayfa 267
9. Sınıf Fizik Ders Kitabı Sayfa 267 Cevapları Meb Yayınları’na ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.
6.1.1 ELEKTRİK YÜKÜ Elektriklenme olayının keşfi MÖ 600’lü yıllara kadar uzanmaktadır. Thales’in (Tales) yüne sürtülen kehribar parçasının toz kırıntılarını ve kedi tüylerini çektiğini gözlemlemesi, elektrostatik ile ilgili bilginin temeli olarak kabul edilmektedir. Elektrostatik, durgun elektrik yüklerini ve bu yükler arasındaki etkileşmeyi inceler. Birbirine sürtülen nesnelerin başka bir cismi bazen çekmesi bazen de itmesi, Thales ve o dönem filozoflarının iki cins elektrik yükü olabileceğini fark etmelerini sağlamıştır. MÖ 600’lü yıllarda keşfedilen elektrik yüklerinin isimlendirilmesi yaklaşık 2300 yıl sonra gerçekleşmiştir. Elektrik yüklerine pozitif (artı) ve negatif (eksi) ismi 1700’lü yıllarda Benjamin Franklin (Benja- min Franklin) tarafından verilmiştir. Franklin plastik çubuğun yüküne eksi, cam çubuğun yüküne artı denilmesini önermiştir. Tesadüfen yapılan bu önerinin doğru olduğu daha sonra anlaşılmıştır. İlerleyen yıllarda fizik bilimindeki gelişmeler ışığında elektrik yüklerinin doğası kesin olarak öğrenilmiştir. Maddenin temel yapı taşı olan atom; proton, nötron ve elektronlardan oluşur. Çekirdeği oluşturan proton ve nötronlar nükleer fiziğin ilgi alanına girer. Bu parçacıkları birbirinden ayırmak için yüksek enerji gereklidir. Çekirdek çevresinde dolanan elektronlar için ise durum farklıdır. Atomdan elektron koparılması ya da bir atomun dışarıdan elektron alması, atom çekirdeğinden proton sökülmesiyle kıyaslandığında çok daha kolaydır. Bu nedenle atomun yüklenmesi çekirdek etrafında bulunan atomik elektronlarla gerçekleşir. Atom ve dolayısıyla atomlardan oluşan madde nötr olma eğilimindedir. Atom, çekirdekteki pozitif (+) yüklü protonları negatif (-) yüklü elektronlarla dengeler. Elektron sayısının, proton sayısından fazla ya da az olması durumunda elektrik yükü ortaya çıkar. Elektron sayısının proton sayısından fazla olması durumunda yük negatif, az olması durumunda ise yük pozitif olur. Yük q ile simgelenir. SI birim sisteminde yük birimi coulombdur (kulon) ve C sembolü ile gösterilir. Doğada bulunan en küçük yük elektronun yüküdür. Bu nedenle bir elektron yükü elemanter yük ya da birim yük olarak tanımlanır. Elektronun yükü e sembolü ile gösterilir. Elektronun yükü negatif değerde olup, aynı büyüklükte yüke sahip olan proton pozitif yüklüdür. Yüklü cisimlerin üzerindeki net yük ..., -3e, -2e, 3e, 4e, ... şeklinde elektron yükünün tam sayı katları kadardır. Bir elektron yükünün büyüklüğü aşağıda verilmiştir. Atomun dolayısıyla maddenin elektron kazanması veya kaybetmesi elektriklenme olarak adlandırılır. Atomlar farklı yollarla elektron kazanabilir ya da kaybedebilir. Bunun sonucunda maddeler farklı yollarla elektrikle yüklenebilir.
9. Sınıf Fizik Meb Yayınları Ders Kitabı Cevapları Sayfa 267
6.1.1 ELEKTRİK YÜKÜ Elektriklenme olayının keşfi MÖ 600’lü yıllara kadar uzanmaktadır. Thales’in (Tales) yüne sürtülen kehribar parçasının toz kırıntılarını ve kedi tüylerini çektiğini gözlemlemesi, elektrostatik ile ilgili bilginin temeli olarak kabul edilmektedir. Elektrostatik, durgun elektrik yüklerini ve bu yükler arasındaki etkileşmeyi inceler. Birbirine sürtülen nesnelerin başka bir cismi bazen çekmesi bazen de itmesi, Thales ve o dönem filozoflarının iki cins elektrik yükü olabileceğini fark etmelerini sağlamıştır. MÖ 600’lü yıllarda keşfedilen elektrik yüklerinin isimlendirilmesi yaklaşık 2300 yıl sonra gerçekleşmiştir. Elektrik yüklerine pozitif (artı) ve negatif (eksi) ismi 1700’lü yıllarda Benjamin Franklin (Benja- min Franklin) tarafından verilmiştir. Franklin plastik çubuğun yüküne eksi, cam çubuğun yüküne artı denilmesini önermiştir. Tesadüfen yapılan bu önerinin doğru olduğu daha sonra anlaşılmıştır. İlerleyen yıllarda fizik bilimindeki gelişmeler ışığında elektrik yüklerinin doğası kesin olarak öğrenilmiştir. Maddenin temel yapı taşı olan atom; proton, nötron ve elektronlardan oluşur. Çekirdeği oluşturan proton ve nötronlar nükleer fiziğin ilgi alanına girer. Bu parçacıkları birbirinden ayırmak için yüksek enerji gereklidir. Çekirdek çevresinde dolanan elektronlar için ise durum farklıdır. Atomdan elektron koparılması ya da bir atomun dışarıdan elektron alması, atom çekirdeğinden proton sökülmesiyle kıyaslandığında çok daha kolaydır. Bu nedenle atomun yüklenmesi çekirdek etrafında bulunan atomik elektronlarla gerçekleşir. Atom ve dolayısıyla atomlardan oluşan madde nötr olma eğilimindedir. Atom, çekirdekteki pozitif (+) yüklü protonları negatif (-) yüklü elektronlarla dengeler. Elektron sayısının, proton sayısından fazla ya da az olması durumunda elektrik yükü ortaya çıkar. Elektron sayısının proton sayısından fazla olması durumunda yük negatif, az olması durumunda ise yük pozitif olur. Yük q ile simgelenir. SI birim sisteminde yük birimi coulombdur (kulon) ve C sembolü ile gösterilir. Doğada bulunan en küçük yük elektronun yüküdür. Bu nedenle bir elektron yükü elemanter yük ya da birim yük olarak tanımlanır. Elektronun yükü e sembolü ile gösterilir. Elektronun yükü negatif değerde olup, aynı büyüklükte yüke sahip olan proton pozitif yüklüdür. Yüklü cisimlerin üzerindeki net yük ..., -3e, -2e, 3e, 4e, ... şeklinde elektron yükünün tam sayı katları kadardır. Bir elektron yükünün büyüklüğü aşağıda verilmiştir. Atomun dolayısıyla maddenin elektron kazanması veya kaybetmesi elektriklenme olarak adlandırılır. Atomlar farklı yollarla elektron kazanabilir ya da kaybedebilir. Bunun sonucunda maddeler farklı yollarla elektrikle yüklenebilir.
- Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.
😃 BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER, PAYLAŞ!
Henüz yorum yok
Sorularını paylaş, diğer öğrencilerin yorumlarını oku. Yorumlar onaydan sonra yayınlanır.
Henüz yorum yok