“11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 109 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 109

Eskiden bütün alış-verişlerin sonunda, duyulması mûtat olan söz, esnafın:"Bereket versin,"temennisine, müşterinin de:"Bereketini bul!" karşılığını vermesi idi.Bir de henüz motörlü nakil vâsıtaları tanımayan İstanbul şehrinde kışın kupa, faytonlar kullanılır ve arabacıya parası verilirken:"Bu da atların"diye hayvanlara da ayrıca bahşiş verenler çoktu. Buna çok şâhit olmuştum.Gene çocukluğumdan bu yana, hâfızamdan çıkmayan bir ses de, büyük annem yaşındaki hanımların, birbirlerini tanımadıkları halde, sokakta: "Selâmün aleyküm!"diye selâmlaşarak yollarına devam etmeleri idi.Bu mîmârîsi ne basit fakat temeli, harcı ve tesîri ne yaygın ve sağlam bir mânevî yapı idi.Türk cemiyeti daha neler kaybetmedi, görenek ve geleneklerinden neler eksilmedi ki...?Artık evlerinin saçak altında "Yâ Hâfız" levhaları yok. Odalarının duvarlarında ise, Kur'ân-ı Kerîmlere, cüz keselerine, Hilye-i Şeriflere, sedirlerin üstünde ise rahlelere, sevâhiden minderlere, sırma ve ipek işlemeli yağlıklara pek rastlanmıyor.Ud, keman, kânun, gergef, kasnak da bu duvarlardan çoktan göç etmiş bulunuyor.(...)Çocuk salıncaklarının halkalarından çıkan gıcırtılı sesler de çoktan beri susmuş bulunuyor.Hele ahşap evlerin damlarından boğula boğuia gelen köpük köpük yağmur suları ise kovalardan taşmıyor.Geceleri: "Emniyettesiniz, korkmayın sokaklarınızda, kar yağmur demeden dolaşıyorum," der gibi, ucu demirli sopasını yere vuran bekçiler ise şehrin târihine karıştı.Baba-oğul; amca-yeğen, hısım-akrabâ, hep aynı ocaktan gelen eski devirlerin bekçileri, şereflerine toz kondurmayan birer âsâyiş kalesi idiler. Onlar, nizam ve inzibat şebekesinin en küçük fakat en sağlam teminat siperleri idi.Beyazıt Yangın Kulesi nöbetçisi, aşağı seslenerek: "Bir oğlum oldu, Kıztaşı'nda filân mahalle" diye bağırarak yangını haber verdi mi, kulağı kirişte beklemekte olan "köşklüler" hemen fırlar ve kendisini kirâlamış olan konak veya evlere haber vermek üzere, bir mintan bir çakşır, koşmaya başlardı.(...)Meşin tulumbalar içinde, pirinç taslarla su dağıtan sebilciler...Gene bir atın iki yanından sarkan ve rutûbetten yeşillenmiş büyük hortumlu kırbalarla, evlere Kırkçeşme ve Halkalı suyu dağıtan sakalar...Kırk hamamları, gelin hamamları, kına geceleri, âmin alayları, semâî kahveleri, tulûatçılar, orta oyuncular, meddahlar, sünnet düğünlerinin şaşmaz eğlencelerinden hokkabazlar, karagözcüler, ramazan eğlenceleri, bayram şenlikleri, çocuklara mahsus bayram yerleri de, artık târihin derinliklerine saklanmış birer hâtıradan ibârettir.(...)Eski devirlerde, her ev, aşağı yukarı bir akademi havası taşırdı. Kiminde saz-söz, iyş ü nûş, kiminde şiir ve edebiyat, kiminde ise el sanatları ve çeşitli kollarda zirveleşmiş ustaların birbirinden baskın hünerleri münâkaşa edilir, kalemtıraşçılıkta, divitçilikte, maktâcılıkta, ebrûculukta, kâğıtçılıkta mesâfe almış sanatkârlar, dilden dile övülür, yâhut da acı tenkitlere uğrardı.Türklerde bütün Islâm âlemine parmak ısırtan hat sanatı ve hattatlara gelince, onlar, her ağıza alınacak, destursuz konuşulacak kimseler değildi.Devleşmiş bu sanat erbâbına ancak saygı gösterilir. Çıraklıkta kalmış eli kalem tutanlar ise, üstadlarından söz edemez, olsa olsa kalemlerini yontuş tarzından, kullandıkları yerli mürekkebi bizzat nasıl îmal ettiklerinden, likalardan, rihlerden söz etmekle iktifâ eylerlerdi.İstanbul'un daha eski devirlerinde günlük hayâtı benek benek ziynetleyen âdet ve eğlencelerden, cirit atmalar, ok atmalar, Erbâin'i müteakip verilen ârifâne ziyâfetler, helva sohbetleri tandır altında yârenlikler olurmuş.

  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

11. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 109 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.