“11. Sınıf Felsefe Ders Kitabı Cevapları Sayfa 119 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Felsefe Ders Kitabı Cevapları Sayfa 119

FıkraTemel memleketinden çıkıyor. İstanbul'a çalışmaya geliyor. (...) Evleniyor, barklanıyor, çoluk çocuk sahibi oluyor. Hanımına memleketini özlediğini, Trabzon’a gitmek istediğini söylüyor. Kendi arabası ile yola çıkıyor. 8-10 saatlik bir yolculuktan sonra Trabzon’a varıyor. Üç beş gün kaldıktan sonra geri dönmek için yola çıkıyor. Hanımı da haberli geleceğinden. Hanımı bekliyor, 10 saat oluyor Temel yok, bir gün oluyor yok, iki gün oluyor yok. Neyse Temel dördüncü gün İstanbul’a geliyor. Hanımı beklemekten sinir krizleri geçirmiş. Temele bağırmaya başlıyor.— “Neredesin sen? Giderken 10 saatte gittin de niye bu kadar uzun zamanda döndün?” (...)

HikâyeAziz yoktu. Gezmeye çıkmış olacaktı. Ferit hasır koltuğa oturdu. Çam ve deniz kokan taze ve tertemiz bir sabah havası genzinden göğsüne kadar açılan büyük bir boşluğu dolduruyormuş gibi ona ferahlık veriyordu. Bahçeyi yoldan ayıran demir parmaklığın kenarındaki sarı, pembe ve kırmızı güller, kendilerini kuşatan aydınlık hava hâlelerini boyayacak kadar parlak birer küçük renk yangını halinde gözleri aldıktan sonra dikkati yakalayıp kendilerine çekiyorlardı. Karşıdaki denizin üstüne bir şimşek aydınlığı yapışıp kalmıştı. Bu gözleri kamaştıran parlaklık Ferit’in gece gördüğü ışığın hatırası yanında pek sönüktü. Onu aynen hatırlamak imkânsızdı. Gözlerini kapadı. O anı bir pervane özleyişiyle arıyordu.

Şiir

Artık demir almak günü gelmişse zamandanMeçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,

Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!Hicranlı hayatm ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.

Roman“Ey dağların denizlerin öbür tarafındaki insanlar, siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz, savaş neyinize gerek? Ben toprağım bana bakın! Ben her biriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza beni işlemenize! Saban izine bir çekirdek, bir tohum tanesi atın, size yüz katını vereyim, küçük bir fidan dikin kocaman bir çınar vereyim! Evler kurun temel olayım! (...) Derinim, yükseğim, büyüğüm, ucum bucağım da yok. Hepinize yeterim ben...” Sen de bana insanlar savaşmadan yaşayamaz mı diyorsun Tolgonay. Bu bana bağlı değil ki. Siz insanlara, niyetinize, irade ve bilgeliğine bağlı.

  • Cevap:

11. Sınıf Meb Yayınları Felsefe Ders Kitabı Sayfa 119 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.