“11. Sınıf Biyoloji Ders Kitabı Cevapları Sayfa 42 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Biyoloji Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 42


1.3. SİNİR SİSTEMİ RAHATSIZLIKLARI Sinir sistemi, çeşitli kalıtsal faktörlerden ya da bu kalıtsal faktörlerin çevresel faktörlerle etkileşiminden olumsuz etkilenebilir. Genetik bozukluklar, miyelin kılıf yapısının bozulması, sinir hücrelerinin tahrip olması, nörotransmitterlerin dengesizliği, travma ve elektriksel iletim bozuklukları sinir sisteminin işleyişinde olumsuz etkiler yaparak sinir sistemi rahatsızlıklarını ortaya çıkarır. Multipl skleroz (MS), Parkinson, Alzheimer (alzaymır), epilepsi (sara) ve depresyon sinir sistemi rahatsızlıklarından bazılarıdır.
MULTİPL SKLEROZ (MS) Bazı insanlarda bağışıklık sistemi vücudun belirli moleküllerine karşı aktiftir. Kişinin sahip olduğu bağışıklık sistemi kendi vücut hücrelerini tahrip ederek otoimmün hastalıkların ortaya çıkmasına neden olur. Multipl skleroz otoimmün hastalıklardan biridir. Bağışıklık sistemi sinir hücrelerinin miyelin kılıfına saldırarak onları yıkıma uğratır (Görsel 1.34). Sinirlerin etrafındaki miyelin kılıfın kaybı, zar direncinde bir azalmaya neden olur ve sinir hücresinde akım kaçakları başlar. Aksiyon potansiyeli Ranvier boğumundan bir sonraki boğuma ulaştığında bir aksiyon potansiyeli oluşturmak için yetersiz olabilir. MS hastası bireylerde beyin ve vücut arasındaki iletişim bozulur, motor faaliyetlerde zayıflama görülür. Multipl skleroz genellikle 20 ile 50 yaş arasında ortaya çıkar ve kadınları erkeklerden iki kat fazla etkiler. MS hastalığının nedenleri arasında hem genetik hem de çevresel etkenler olduğu düşünülmektedir. Bu hastalığa sahip bireylerde belirtiler kişiye özeldir. Uyuşma, idrar tutamama, sıcağa tahammülsüzlük, bulanık görme, renk algısında değişiklik, görme alanı bozukluğu gibi bulgular klinik olarak değerlendirilir. Bu şikayetlerin yanında manyetik rezonans görüntüleme (MRI) yapılarak MS teşhisi konur. Günümüzde hastalığın tipik bir tedavisi yoktur.
PARKİNSON HASTALIĞI Orta beyindeki dopamin salgılayan nöronların dejenerasyonu Parkinson hastalığına neden olur. Dopamin, sinapslarda bilginin kimyasal yolla aktarılmasını sağlayan nörotransmitterlerden biridir. Nöronların dejenerasyonu protein tortularının birikmesine yol açar. Dopamin salgılayan nöronların ölümüyle bireyde ellerde titreme, kaslarda sertleşme, hareket bozuklukları, hareketlerde yavaşlama ve dengenin bozulması şeklinde semptomlar görülür. Kişi vücut dengesini korumakta güçlük çeker, yürümekte zorlanır (Görsel 1.35). Çoğunlukla 60 yaş üzeri bireylerde görülür. Parkinson hastalığının bilinen bir tedavisi yoktur. İlaç tedavisi ve beyin pili uygulamaları ile hastaların günlük yaşam aktivitelerini yapabilmeleri sağlanabilir. Bunun yanında embriyonik kök hücrelerle yapılan bilimsel çalışmalar bu kök hücrelerinin Parkinson hastalığı gibi çeşitli dejeneratif rahatsızlıkların olası tedavilerinde kullanılmasının umut verici olduğunu göstermektedir.
  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

11. Sınıf Meb Yayınları Biyoloji Ders Kitabı Sayfa 42 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.