“10. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 211 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

10. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 211

KAVUKLU ‒ Böyle evin parası da benim verdiğim gibi olur. PİŞEKÂR ‒ Haydi, sen şimdilik otur, sonra uzlaşırız. KAVUKLU ‒ Eksik olma, birader. PİŞEKÂR ‒ Hayırlı olsun. (Gider.) (Zurna çalarken I. Zenne gelir, meydanı bir defa dolaşır.) I. ZENNE ‒ Evvel benim nazlı yârim Severim kimseler bilmez Bir aşkadır düştü göynüm Yanarım kimseler bilmez PİŞEKÂR ‒ (Karşılayarak.) Maşallah, hanım kızım! Böyle takmış takıştırmış, yapmış yakıştırmış, nereden gelip nereye gidiyorsun? I. ZENNE ‒ Ah, İsmail Efendi pederim! Başıma gelenleri sormayınız. PİŞEKÂR ‒ Hayr ola, evlâdım! Bir hâl mi oldu? I. ZENNE ‒ (Utanarak.) Ah! Neler, neler... Ne hâller oldu. Nasıl söyleyeyim, utanıyorum. PİŞEKÂR ‒ Teehhül filân mı ettin? I. ZENNE ‒ Derdimi bildin, İsmail Efendi’ciğim. Pederim ısrar ile, hiç tanımadığım bir adamla beni evlendirdi. Koltuk merasiminde yanıma, kocam olacak adamın geldiğini görünce ne kadar talihsiz olduğumu anladım. Fakat pederimin hatırını kırmamak için her şeye katlanmağa karar verdim. (…) PİŞEKÂR ‒ Vah, yavrum, vah! Seni yakmışlar. I. ZENNE ‒ Ah! Sorma, İsmail Efendi. Her şeyine katlandığım hâlde, en nihayet ne yapsa beğenirsiniz! Evi bırakıp kaçtı. PİŞEKÂR ‒ Vah, yavrucuğum, vah! I. ZENNE ‒ Bu taraflara geldiğini duydum. Kadınlık hissini yenerek onu aramağa çıktım. Ne kadar olsa ilk göz ağrısı. PİŞEKÂR ‒ Kimmiş o? Ben tanır mıyım acaba? I. ZENNE ‒ Elbette tanırsınız. “Kel Ali” diyorlar. PİŞEKÂR ‒ Bildim, bildim. Yalnız, onun bu hâllerini bilmiyordum. Kendisi de, ailesinden şikâyet ederek geldi, burada ev tuttu. I. ZENNE ‒ O her şeyi yapar eder, sonra da zeytinyağı gibi suyun üstüne çıkar. PİŞEKÂR ‒ Kızım, ne de olsa, mademki senin kocan, hazır gelmişken sizleri barıştırayım. Hem, ben onu fena huylarına tövbe ettiririm. I. ZENNE ‒ Siz bilirsiniz. PİŞEKÂR ‒ (Kavuklu’yu çağırır.) Ali Efendi! Ali Efendi! Bak, senin ailen geldi. Senden birçok şikâyet ediyor. Zavallı kadıncağıza yapmadığını bırakmamışsın. KAVUKLU ‒ Hâşâ, İsmail Efendi. Emin ol, kabahat yalnız bende değil. Ben bir daha fena bir şey yapmamağa söz veriyorum. Gel bizi barıştır. PİŞEKÂR ‒ Gel! (Kavuklu ile I. Zenne’yi el ele verir; her ikisi de kedi miyavlaması gibi ağlamağa başlarlar.) Haydi bakalım, artık evinize gidiniz. (I. Zenne ile Kavuklu gider. Oyunun diğer bölümlerinde Pişekâr’ın kızı II. Zenne ile Kavuklu’nun karısı I. Zenne’nin tartışmaları, birbirleri hakkında ortaya attıkları iddialar üzerine yaşananlar anlatılır. Kavuklu’nun yanlış anlamalarıyla gülünç konuşmalar gerçekleşir.) BİTİŞ PİŞEKÂR ‒ Gelecek faslımızda da hep birlikte yaparız. KAVUKLU ‒ Her ne kadar sürçülisan ettikse affola! İnşallah gelecek fasılda cümleten teşrif buyururlar. Anonim, Orta Oyunu I, (haz. Cevdet Kudret) (Kısaltılmıştır.) *Metin, yazıldığı dönemin yazım ve noktalama kurallarına sadık kalınarak alınmış,
  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

10. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 211 Cevapları ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.